between the Zambezi and Limpopo rivers

© falko

Between the Zambezi and Limpopo River


odkąd zauważyłem obok alter ego
zacząłem zamawiać podwójne drinki
chwilami przestawałem
być samotny

zacząłem znacznie lepiej
czuć opuszkami palców
fragmenty pisma wydrapanego
na drewnianym szynkwasie

przekrwionymi zmysłami
rejestrowałem doskonale
najdrobniejsze zmiany natężenia
światła
dźwięku
stężenia alkoholu
poziomu wody w rzece
testosteronu
ciśnienia w oponach
zawartości cukru
estrogenów
czy endorfin
a także szybkie zmiany
ciepłoty ciała
niczemu niewinnych
pobliskich kurew
i dalszych skurwysynów

kiedy pierwsze promienie słońca
wdzierały się bezczelnie
w przestrzeń mojego postrzegania
nie byłem wcale zdziwiony
że moje drugie ja
to bliski znajomy
z dalekiego Zimbabwe

jak mi potem opowiadano
przysiadł się około trzeciej
i zaczął nucić smętne pieśni
z dorzecza Limpopo


Wiesław Fałkowski, 2012/2016

Koniec nowego świata, czyli prolegomena do wieczności, © Wiesław Fałkowski,ISBN 978-83-947558-1-2, Inowrocław 2017

‪#‎poetry‬ ‪#‎poezja‬ ‪#‎wiersze‬ ‪#‎lyric‬ ‪#‎epicpoetry‬ ‪#‎poems‬ ‪#‎literature ‬‪#‎wieslawfalkofalkowski‬ ‪#‎falkografioly‬ ‪#haiku

bohaterowie w czasie byle jakiem

                                 © Wiesław falko Fałkowski

bohaterowie w czasie byle jakiem

jeżeli bohaterowie
umierają w godzinie chwały?
to ziemia niech im lekką będzie
krzyż na drogę
pamiętaj

a jak dokonali żywota
w godzinie hańby?
to chuj z nimi
krzyż na drogę
zapomnij

Wiesław falko Fałkowski, 2012


...

Za siódmą mgłą

                                                             © falko

Za siódmą mgłą


A za kolejną mgłą
nie ma już czarnowłosej dziewczyny
z rumuńskiej wyżyny

a za siódmą górą
a za siódmą rzeką…

leszczyna zakwitła
choć śnieg jeszcze leży
miejscami na leśnych drogach
gdzie słońce nie tak chętnie zagląda

górskie potoki
białą pianą obwieszczają światu
nadchodzące zmiany
globalnego klimatu

a u nas cisza…
żal tylko serce ściska
że za siódmą mgłą
nie ma już czarnowłosej dziewczyny
Zz transylwańskiej wyżyny

Wiesław falko Fałkowski, 2012

Siedem stopni miłości, Wiesław Fałkowski, redakcja: Janina Sikorska,
Inowrocław 2017, ISBN 978-83-944724-0-5    
...

‪#‎poetry‬ ‪#‎poezja‬ ‪#‎wiersze‬ ‪#‎lyric‬ ‪#‎epicpoetry‬ ‪#‎poems‬ ‪#‎literature ‬‪#‎wieslawfalkofalkowski‬ ‪#‎falkografioly‬ ‪#haiku

na siódmym piętrze

falko

Na siódmym piętrze

gasnące po kolei światła w oknach
zwiastują rychły sen domowników…

poeta siedzi na ławce
ustawionej przed wieżowcem
za zgodą
rady mieszkańców
emerytów demokratycznych
młodzieży bardzo polskiej
osiedlowych patriotów
skinów
punków
kibiców
miłośników kanarków
cyklistów
oraz
mniejszości azjatyckiej
aspirującej anonimowo
ryżowo i zapachowo
do większości

siedząc na ławce
popija prosto z butelki
tanią wódkę
nabytą drogą kupna
w biedronce osiedlowej

patrzy
prosto w źrenice wieżowca
sen mieszkańców
odganiając cichym przekleństwem

wsłuchuje się
w szepty wieczornej modlitwy
tętno nocy
rytm snów
spokojne oddechy
chętny domysł o rozkoszy
i chwile upojenia

tęskniąc za oczywistym
w oknach falowaniem firanek
obwieszczającym
codzienne sprawy
kłótnie
awantury
miłosne uniesienia
tlące uczucia
wybuchające uczucia
i takie tam inne
opowiadania o dniu minionym
czeka aż wszystkie światła pogasną

i wtedy
dopijając ostatnią kroplę wódki
prosto z butelki
poeta
dostrzega niespodziewanie
światło
w oknie
na siódmym piętrze

ale rychło ginie nadzieja
na wspólne buszowanie
w betonowej przestrzeni miasta
kiedy już wszystkie światła pogasną

wszak to poeta właśnie
wychodząc z domu
po wódkę
do osiedlowej biedronki
zostawił znowu
otwarte drzwi
niedomknięte okno
nienapisany wiersz
niewymyślone słowo
i zapalone światło

Wiesław Fałkowski, 2011

z tomiku Koniec nowego świata, czyli prolegomena do wieczności, © Wiesław Fałkowski, 2017
‪#‎poetry‬ ‪#‎poezja‬ ‪#‎wiersze‬ ‪#‎lyric‬ ‪#‎epicpoetry‬ ‪#‎poems‬ ‪#‎literature ‬‪#‎wieslawfalkofalkowski‬ ‪#‎falkografioly‬ ‪#haiku

koniec nowego świata

                                      © falko

Koniec nowego świata

kiedy ledwie pomyślane słowa
powrócą grochem odbitym od ściany
a jeszcze zamkniętym ustom
odmówią prawa do milczenia
nastąpi koniec świata

słowa opadać będą z ust
jak liście z drzew po pierwszym przymrozku
myśli zamarzną jak woda w kałuży
marzenia pokryje szron zaniechania
a skostniałymi dłońmi
odgarniał będę
byle jakie strofy
opadłe na epitafium poety

usiądę na ławce blisko muru z cegły
zaśmieję się i zaświecę świeczkę
poczekam cierpliwie
na pannę nadobną białolicą
która na końcu nowego świata
czeka na mnie z laurką za
nienapisane wiersze
niewypowiedziane słowa
niecne kochanie
czarne myśli
złorzeczenia
głupie dowcipy
brak wyobraźni i modlitwy
muchy w nosie i śmiech na sali
długie włosy
braki w uzębieniu
brudne paznokcie
i brak poczucia humoru

poczekam
nie tak długo
na pannę białowłosą
w jednej ręce z różańcem
w drugiej ręce z kosą

i zasnę

Wiesław Fałkowski, 2011

Koniec nowego świata, czyli prolegomena do wieczności, © Wiesław Fałkowski, 2017, Redaktor i korektor: Janina Sikorska, ISBN 978-83-947558-1-2

‪#‎poetry‬ ‪#‎poezja‬ ‪#‎wiersze‬ ‪#‎lyric‬ ‪#‎epicpoetry‬ ‪#‎poems‬ ‪#‎literature ‬‪#‎wieslawfalkofalkowski‬ ‪#‎falkografioly‬ ‪#haiku

...

Ku pamięci umiejących czytać...

© Wiesław falko Fałkowski

Ku pamięci umiejących czytać...

bezrobotny poeta

mieszkaniec parkowej ławki w środkowej Europie

oferuje po obniżonej cenie słowa i rymy

dla wolniej myślących

posezonowa wyprzedaż autorskich myśli

specjalne rabaty dla analfabetów

gratisowe fraszki dla kretynów

poeta

kiedy

nie był jeszcze

poetą

zaczął uparcie

zadawać pytanie

każdej napotkanej

dziewczynie

barmanowi

słuchaczowi

listonoszowi

bankierowi

tacie i mamie

krwawej Mary 

i czystej wódce

odwieczne pytanie

czy być

czy mieć

bezdomny poeta

weźmie każdą pracę

sezonową

dorywczą

jako inwalida

niepełnosprawny

lub 

będzie wrzeszczał jak idiota

za byle jaką zapłatę

bezrobotny poeta

straciwszy wikt i opierunek 

głodny i byle jak odziany

został mieszkańcem stołecznego parku

przestał

jeść - z braku pieniędzy

myśleć - z braku cukru

czytać - z braku tekstu drukowanego

pisać - z braku natchnienia 

kupować dzieciom lody

wspierać żebraków

i bezinteresownie karmić gołębie

tudzież karpie w sadzawce

zadaje sobie

od rana do wieczora

odwieczne pytanie

ile trzeba mieć

żeby choć trochę

troszeczkę być

tak naprawdę niewiele być…

Wiesław Fałkowski falko, 2011  

...

okazja

...

Zimna Wódka

Czeka Na Okazję By

Skoczyć Do Gardła.

Wiesław falko Fałkowski, 2011

© Wiesław falko Fałkowski