Paznokcie obgryzę

falko

Paznokcie obgryzę

życie powoli stacza się

wstecz

jak wagon

pełen złych intencji

po bocznym torze

ułożonym przez

jakiegoś głupka

zjem gęstą zupę

szczęście zostawię na deser

w proteście

palce obliżę obleśnie

pomalowane

na granatowo

paznokcie

obgryzę

Wiesław Fałkowski falko, 2016

O krok od wieczności

falko

O krok od wieczności

życie -

otwartymi oczyma

patrzymy na wszechświat

pod zamkniętymi powiekami

materializują się myśli

wyobrażenia

a potem marzenia

zatrzymując się u kresu drogi

na krańcu wszechświata

patrząc przed siebie

nie widzimy już nic

co jest dalej

czy za horyzontem zdarzeń

jest tylko czarna gwiazda

która w niewyobrażalnie małym 

ułamku nieskończoności

wchłonie całe nasze życie

przeszłość

wspomnienia

może jest tam inne życie

równoległy wszechświat

i dane nam będzie żyć dalej

i oglądając się za siebie 

zobaczymy całą naszą

nieograniczoną niczym

przyszłość

Wiesław Fałkowski falko, sierpień 2017

Destynacja

falko

Destynacja

czy to przeznaczenie

czy może cel podróży

może tylko przystanek chwilowy

w drodze na kraniec

ostatniego ze wszechświatów

niespodziewanie

ze splotu dziwnych zdarzeń 

wyłania się kobieta

następuje niespecyficzna reakcja

walcz albo uciekaj

niepokój dławi

wzmaga pożądanie

nagła myśl

coś się jeszcze może zdarzyć

i to idiotyczne instynktowne przekonanie

że miłość stanie się sensem istnienia

zostawić za sobą

całą przeszłość wszystkich wszechświatów

… i pokochać

cel to 

czy tylko przeznaczenie

Wiesław Fałkowski falko, sierpień 2017

Tydzień zapowiadał się marnie

falko

Tydzień zapowiadał się marnie

upalne lato tego roku

rodzi się w burzy i deszczu

pogoda nie zna złotego środka

czegoś brak

czegoś trzeba

albo jest w nadmiarze

a ten pan

mówi że zmarła mu żona

dawno

pokochał inną kobietę

są razem od wtedy

ona jest dla niego ważna

wychowała jego dzieci

kocha

i jest

czasami myślę

że to zmarli

uczą nas życia

tutaj

już nie da się nic zmienić

znowu pada

szmer spadających kropel onieśmiela

nie wiem

o co pytać

czy ktoś wie

z czego się szmer rodzi

albo od czego zanika

czy wie ktoś

od czego szmer umiera

… ten letni tydzień

zapowiadał się marnie

a tyle zdarzeń

w zasięgu mojego myślenia

Wiesław Fałkowski falko, lipiec 2017

Wdowy cmentarne

falko

Wdowy cmentarne

uparcie i gorliwie

grabią piasek

wokół marmurowych łożnic

w których złożono trupy mężów

dawno temu

mężowie

półtora metra pod ziemią

w świętym spokoju

wyciągnięci w ulubionej pozycji

z białą koronkową poduszeczką

pod głową

w wykrochmalonej koszuli

z luźno zawiązanym krawatem

dłońmi skrępowanymi różańcem

na wszelki wypadek

z protezą dentystyczną

w kieszeni marynarki

niewiadomo po co

a one

skrzeczą między sobą

czarne wdowy cmentarne

czarnych wron

gderaniem

przyzywając imiona

poumarłych mężów

czekają cierpliwie

napełnia się wodą plastikowa butelka

cieknie cienką strużką

z cmentarnego kranu

przez krawędź ust żółć się ulewa

podlać trzeba  niezapominajki

bratki wiosną

astry i złocienie jesienią

później…

zagrabią skwapliwie

ślady butów

na piasku

jak wcześniej w pamięci

zacierały wspomnienia

Wiesław Fałkowski falko, 07-07-2017

*** (jestem maszyną...)

falko

*** (jestem maszyną...)

jestem maszyną

spójną

napędzaną wielkością sił

prosto z kosmosu

jestem immanencją

transcendentalnym polem

tworzącym podmioty i przedmioty

jestem samym życiem

konsekwentnie postępującym

według odwiecznych praw

władzy pożądania

  

choć dawno już

przez ciebie zapomniany

nie chcę tkwić

na wieki wieków

uczepiony pazurami do nadziei

jak do litej skały

i czekać cierpliwie

na kolejne jutro

nie zniósłbym

tej udręki

Wiesław Fałkowski falko, 2017

Opowieść o rudowłosych dziewczynkach

Lewis Carroll / Mała żebraczka (1859) - najsłynniejsze zdjęcie Alice Liddell, (foto - domena publiczna)

Opowieść o rudowłosych dziewczynkach

Wstęp

Alicja po drugiej stronie lustra
spotkała
Anię z zielonego wzgórza
i Dziewczynkę z zapałkami.

Rozwinięcie

Usiadły na jednej ławce -
trzy najsłynniejsze na świecie,
literackie, rudowłose dziewczynki.

Zaskakujący zwrot akcji

Zakłopotane i przestraszone
patrzyły na Królową Kier -
antypatyczną panią królestwa czarów.

Alicja powiedziała

“Ty, Królowo, jesteś kartą do gry.
My jesteśmy dziećmi,
jesteśmy tu tylko wypożyczone”.

Królowa Kier powiedziała

“Jesteście dziewczynkami
i każę was ściąć!
Albo pozbawić dziewictwa”.

Zakończenie

Ponieważ jednak Królowa

nigdy nie dotrzymywała słowa,

żadnej dziewczynce włos nie spadł z głowy.

Alicja powiedziała 

(na zakończenie, ze złością i rozczarowaniem)

" W ten sposób, 
przez  jedną głupią kartę do gry
z czerwonym serduszkiem,
pozostaniemy dziewicami!"

Podsumowanie

Pozostały dziećmi
do końca książki.

Pozostały dziećmi
do późnej starości.

Wiesław Fałkowski falko, czerwiec 2017